Edukacja-moja pasja

I tak oto rozpoczęłam rok szkolny. Właśnie obmyślam, jak zintegrować swoje zespoły klasowe, jak poznać ze sobą pierwszaków? Myślę, że w tym roku połączę różne ćwiczenia, które wykorzystywałam w poprzednich latach.  Cóż to za ćwiczenia? 1. Poproś uczniów, aby przykleili na swoich plecach kartki. Gdy już to uczynią, poproś, aby każdy napisał każdemu, co myśli o nim, jaki mu się wydaje? Przecież się jeszcze nie znają, a więc sprawdzimy, jakie robią pierwsze wrażenie na sobie? Zaznaczcie, że piszemy tylko pozytywne rzeczy, oceniając to, co widzimy, słyszymy... (to dobry wstęp do lekcji o wizerunku i mowie ciała). 2. Gdy już każdy będzie miał jakiś zapis, pozwalamy odkleić kartkę i przeczytać wiadomość (jest przy tym sporo zabawy). 3. Następnie możemy poprosić uczniów, by wylosowali dwie karty, które ich charakteryzują i opowiedzieli kilka słów o sobie (karty Dixit, Zwrotnica, Lumico). 4. Ostatnią czynnością będzie wylosowanie pytania, które znalazłam w "Codzienniku...

    Ken Robinson w swojej książce „Uchwycić żywioł” opowiada historię pewnej dziewczynki, którą w szkole uznano za dziecko, które nie nadaje się do zwykłej, publicznej szkoły. Dyrekcja zasugerowała szkołę specjalną, bo dziecko wykazywało trudności w uczeniu się i nie potrafiło się skupić.Dziewczynka nie skończyła w szkole specjalnej tylko dlatego, że spotkała na swojej drodze psychologa, który był specjalistą w swojej dziedzinie i wiedział, że nie o trudności w nauce tutaj chodzi, ale o to, że dziewczynka potrzebuje specjalnych warunków do rozwoju, bo jest nadzwyczajnie ruchliwa. Nierokująca dziewczynka stała się gwiazdą zarabiającą miliony dolarów, bo ktoś pomógł jej zrozumieć, jak się uczyć. Ta dziewczynka to Gillian Lynne – światowej sławy choreografka. Gdyby nie intuicja i determinacja   matki i rozpoznanie stylu myślenia, to pewnie jej historia miałaby inny obrót. Nie etykietujmy więc naszych uczniów, ale rozpoznajmy style myślenia tych rzekomo nadpobudliw...