Edukacja-moja pasja

SZKLANY KLOSZ Sylwia Plath powiedziała, że Dla człowieka siedzącego pod szklanym kloszem, znieczulonego na wszystko, zatrzymanego w rozwoju jak embrion w spirytusie, całe życie jest jednym wielkim, złym snem. Czy nie macie czasem wrażenia, że pod takim kloszem trzymamy naszych uczniów? Chronimy ich za bardzo, pomagamy za bardzo, za bardzo wyręczamy? Ta sprawa nurtuje mnie od dłuższego czasu. Czy dobry nauczyciel to ten, który organizuje uczniom dodatkowe zajęcia, prowadzi za rączkę do matury, powtarza, rozwiązuje z uczniami setki zadań, by się wyuczyli, organizuje, załatwia, biega jak chomik w kołowrotku, czy ten, który kwestię nauki pozostawia samym uczniom, podobnie jak kwestie organizacyjne. Kiedy o tym myślę, przypomina mi się pewna historia przedstawiona w książce J.Bucaya „Pozwól, że ci opowiem…bajki, które nauczyły mnie jak żyć”. Historia nosi tytuł „Warsztat stolarski siedem”. Poza miastem znajdowało się ranczo z niewielką chałupą. Przednią jej część za...

Eureka! Podobno Archimedes odkrył prawo wyporu, siedząc w wannie, a Einstein twierdził, że najlepsze pomysły przychodzą mu do głowy podczas golenia. Słowem… najlepsze pomysły przychodzą w stanie totalnego relaksu. Niestety nie jestem ani Archimedesem, ani Einsteinem. Odkryłam jedynie, że ilość zużytej wody wypiera skutecznie pieniądze z mojego portfela, a właściwie wypłukuje. Nie zmienia to jednak faktu, że właśnie w wannie układam scenariusze szkolnych imprez i wpadam na najlepsze pomysły. Wanna jest też moją czytelnią.  A właśnie przypomniałam sobie, że w poczekalni, czyli na takiej specjalnej półce mojej domowej biblioteki, czeka na mnie książka   Lilianny Kupaj „Coaching przy kuchennym stole”.   I zaraz wyjaśniam, że nie jest to poradnik dla przyszłych uczestników Masterchefa. To praktyczny przewodnik po metodach i narzędziach coachingowych.     Moją uwagę przykuł rozdział, który zaczyna się tak, jak lubię…czyli opowieścią metaforyczną o… ...

PSYCHOGEOGRAFIA Człowiek od lat organizuje swoją przestrzeń i uwielbia wręcz bronić swojego terytorium, stawiając bariery przed intruzami. Osiedla mieszkaniowe przypominają eleganckie więzienia. Wysokie płoty, zamknięte podwórka, bramy i inne bariery organizują naszą przestrzeń prywatną i zawodową. Przy wejściu do szkoły wita nas portier, gabinetu dyrekcji broni siedząca za kontuarem sekretarka. Sam gabinet znajduje się najczęściej w   oddzielnej przestrzeni (wydzielonym skrzydle budynku).   Nasze prywatne i zawodowe otoczenie   tworzą swoiste twierdze i labirynty, które nie sprzyjają właściwej komunikacji i relacjom międzyludzkim. Przypominamy w tym zwierzęta, które bronią swojego terytorium.  Nie zdajemy sobie sprawy, że właściwa organizacja przestrzeni i eliminowanie barier mają ogromny wpływ na naszą psychikę. Także układ przestrzeni służący edukacji nie zmienił się od stuleci. Tradycyjną przestrzeń klasową tworzą   dwa lub trzy rzędy ławek s...

Kto pyta,nie błądzi! Pytania stanowią istotną część porozumiewania się. Odpowiednio zadane, mogą zmienić czyjeś życie. Pytania poszerzają sposób patrzenia na jakąś sprawę. Problem w tym, by nauczyć się zadawać pytania w sposób właściwy.  Marille Adams w swojej książce "Myślenie pytaniami" dzieli pytania na dwie kategorie: pytania wyrokującego i pytania uczącego się. Tylko te ostatnie gwarantują sukces. Czym różnią się te pytania? Pytania wyrokującego stanowią REAKCJĘ, pytania uczącego się są WYBOREM, który pozwala odkryć nowe możliwości. Pytania uczącego się to potężne narzędzie, które podsuwa wiele rozwiązań.  Ileż to razy nasi uczniowie zadają sobie pytania: czy znowu dostanę jedynkę? Czy znowu zawalę ten sprawdzian? Pytania te wręcz prowokują porażkę, bo wywołują niepokój. Musimy więc "przeprogramować" naszych uczniów i z wyrokujących uczynić uczących się, czyli takich, którzy będą pytać o to, co mogą zrobić, by osiągnąć dobry wynik? Musimy też po...

Jak uchwycić ten żywioł?     Całkiem niedawno jeden z moich uczniów polecił mi film...Recenzje podpowiadały, że to głupawa amerykańska produkcja na poziomie sześciolatka. Skoro jednak Mateusz oglądał to trzy razy, to coś go musiało zaniepokoić. Okazało się, że ta rzekomo głupawa komedia wcale nie jest taka głupawa...To historia dzieciaków, które nie mieszczą się w tradycyjnym systemie edukacji i nie potrafią podążać konwencjonalnymi drogami do sukcesu. Pogubieni w tym systemie rodzice starają się pomóc, odwodząc swoje prawie dorosłe pociechy od prawdziwych talentów i pasji. Odrzuceni przez społeczeństwo i wyrzuceni przez system edukacyjny na margines młodzi ludzie szukają swojej własnej drogi. Tworzą alternatywną uczelnię, w której sztampa zastąpiona zostaje kreatywnym myśleniem. Tu zaczynają rozumieć, że fundamentem jest coś, co Ken Robinson nazywa Żywiołem. Mogą robić coś, co kochają, co jest ich pasją. Ten film opowiada o zapierającym dech w piersiach bogactwie ludzk...

Jak często słyszycie od swoich uczniów, że nie dadzą rady, że się nie nadają do czegoś? Wszystko przez to, że nie wiedzą, jakim potencjałem dysponują, a my możemy im w tym pomóc. Jak? Otóż służą do tego różne narzędzia wykorzystywane nie tylko w coachingu, ale także w doradztwie zawodowym.   Jednym z takich narzędzi   jest tak zwany chiński portret   (metoda lustra). Uwielbiam to narzędzie z dwóch powodów. Po pierwsze bardzo angażuje uczniów, po drugie wykorzystuje metodę wizualizacji, której jestem pasjonatką i adeptką. Chińskie lustro ułatwia poznanie siebie i swoich możliwości, wydobywa nieuświadomione pragnienia i opisuje cechy charakteru. Jak to działa? Poproś swoich uczniów, by zamknęli na chwilę oczy i wyobrazili sobie, że są w jakimś przyjemnym dla nich miejscu. Po chwili zacznij swoją opowieść: Jeśli już jesteś w tym miejscu, to wyobraź sobie, że spotykasz tam pewnego mędrca, a on zaprasza Cię do pewnego domu, a tam w salonie stoi wielkie lustro, w k...