KTO PYTA,NIE BŁĄDZI
Kto pyta,nie błądzi!
Pytania stanowią istotną część porozumiewania się. Odpowiednio zadane, mogą zmienić czyjeś życie. Pytania poszerzają sposób patrzenia na jakąś sprawę. Problem w tym, by nauczyć się zadawać pytania w sposób właściwy.
Marille Adams w swojej książce "Myślenie pytaniami" dzieli pytania na dwie kategorie: pytania wyrokującego i pytania uczącego się. Tylko te ostatnie gwarantują sukces. Czym różnią się te pytania? Pytania wyrokującego stanowią REAKCJĘ, pytania uczącego się są WYBOREM, który pozwala odkryć nowe możliwości. Pytania uczącego się to potężne narzędzie, które podsuwa wiele rozwiązań.
Ileż to razy nasi uczniowie zadają sobie pytania: czy znowu dostanę jedynkę? Czy znowu zawalę ten sprawdzian? Pytania te wręcz prowokują porażkę, bo wywołują niepokój. Musimy więc "przeprogramować" naszych uczniów i z wyrokujących uczynić uczących się, czyli takich, którzy będą pytać o to, co mogą zrobić, by osiągnąć dobry wynik? Musimy też pomóc uczniom zaakceptować fakt, że nie muszą wiedzieć wszystkiego. Owo "nie wiem" jest przecież podstawą wszelkiej kreatywności. Ten, kto mówi "nie wiem", poszukuje nowych rozwiązań, ma świeże spojrzenie na świat i otaczającą go rzeczywistość. Wyrokujący tkwi w miejscu, broni znanych teorii. Uczący się odkrywa i akceptuje przeciwności - zgodnie z zasadą "TAM GDZIE SIĘ POTKNIESZ,TAM JEST TWÓJ SKARB". To, czy uczeń znajdzie ów skarb, zależy od tego,czy uda się naprowadzić go na nowy sposób myślenia - MYŚLENIE PYTANIAMI.


Komentarze
Prześlij komentarz