BĄDŹ JAK RON CLARK
Kim jest Ron Clark? To nauczyciel z Północnej Karoliny, który zdobył sławę dzięki swoim niesamowitym umiejętnościom pedagogicznym. Zaszczepiał wiarę w sprawczość nawet największym niedowiarkom. Potrafił odkrywać w każdym to, co nazywamy dziś zasobami, potencjałem. Podkreślał wyjątkowość każdego z uczniów. Swojej roli nie ograniczał tylko i wyłącznie do nauczania. On przede wszystkim wychowywał, wspierał i pomagał. Nie był kolegą, ale przyjacielem, a środowisko, w którym pracował, nie należało do łatwych. Dzieci miały małe zainteresowanie nauką i nie miały żadnej motywacji do zgłębiania wiedzy, one nawet nie potrafiły czytać. Jak przekształcić grupę apatycznych dzieci w zdyscyplinowanych, zamyślonych i ciekawskich uczniów? Ron Clark szybko zorientował się, że muszą nauczyć się podstawowych zasad, a to wymagało serca i zaangażowania. Miał dla nich czas i szukał sposobów, by do nich dotrzeć. Dzieci zaufały mu, bo traktował je poważnie. Przylgnęły do niego, bo dawał im ciepło, którego często nie miały w domach. Zaczęły się uczyć, bo on w nie uwierzył. Clark sporządził listę 55 lekcji, a wkrótce uczniowie piątej klasy, którzy kiedyś próbowali czytać na poziomie trzeciej klasy, czytali na poziomie szóstej klasy i pokochali to. Co więcej, zyskali coś kluczowego - szacunek do samego siebie. Te 55 lekcji rozwinęło się w to, co Clark nazywa niezbędnymi 55-wytycznymi dla życia i interakcji z innymi. Wspomniane zasady Ron Clark opisał w swojej książce „The Essential 55: An Award-Winning Educator's Rules for Discovering the Successful Student in Every Child”.
Clark tak pisze o
swoich zasadach „Pierwszego dnia każdego roku szkolnego uczniowie są
lekko zszokowani, gdy daję im listę i mówię, że mam dla nich 55 zasad (…) ale
już po miesiącu przyznają: „Lubimy te zasady, ponieważ dzięki nim dokładnie
wiemy, co możemy, a czego nie powinniśmy robić i jakie będą konsekwencje w
razie ich nieprzestrzegania”. (…) Odkryłem, że jeśli poświęci się czas na
dokładne pokazanie dzieciom, czego się od nich oczekuje, one bardzo chętnie zrobią
to, o co się je poprosi.”
Niestety książka
nie została przetłumaczona (ku mojej rozpaczy) na język polski. Jest jednak
inna książka, dość banalna jeśli chodzi o fabułę, w której autorka przemyca
filozofię Rona Clarka. Banalność książki Barbary Ciwoniuk wynika z tego, że
jest ona przeznaczona dla młodzieży gimnazjalnej. Chodzi oczywiście o książkę
„A jeśli zostanę”.
To historia rodzeństwa, które traci rodziców i trafia pod opiekę rodziny.
Najstarsza Wiktoria musi zmierzyć się wielkomiejskim życiem, do którego trudno przywyknąć, gdy mieszkało się w
cudownej leśniczówce, w otoczeniu sielankowej przyrody, zwierząt i życzliwych
ludzi. W pokonaniu trudności pomagają dziewczynie przyjaciele z nowej,
eksperymentalnej klasy. Uczniowie tworzą bardzo zgrany zespół dzięki prostym
zasadom, które wprowadziła ich wychowawczyni – pani Sawicka. To oczywiście
zasady Rona Clarka. Wielu z nauczycieli powie, że stosuje większość z tych
zasad i oczywiście trudno się z tym nie zgodzić. Różnica polega na tym, że w
szkole pani Sawickiej uczniowie ów kodeks poznają. Dostają do ręki jego
pisemną wersję, podobnie jak uczniowie Rona Clarka. Może warto spróbować.
Wydrukuj zasady i pokaż je uczniom. Niech zaznaczą te, które chcą uznać za
swoje i które pasują do ich rzeczywistości. Kodeks klasy można wydrukować,
oprawić i powiesić na ścianie. Może to jakaś alternatywa dla znanych wszystkim
kontraktów? W dodatku uczy elementarnych zasad, o których nasi uczniowie często
zapominają…
ZASADY RONA CLARKA
-
Odpowiadając
osobie dorosłej , koniecznie dodaj „proszę pani” czy „proszę pana”.
- Kiedy z kimś
rozmawiasz, nawiąż kontakt wzrokowy. Gdy ktoś inny doda komentarz, przenieś na
niego wzrok.
- Gdy kolega wygra
zawody lub zrobi coś dobrze, pogratuluj mu.
- Podczas dyskusji
szanuj komentarze, opinie i pomysły innych uczniów.
- Jeśli wygrasz lub
zrobisz coś dobrze, nie przechwalaj się. Gdy przegrasz, nie okazuj swojej
złości.
- Gdy (podczas rozmowy)
ktoś cię o coś zapyta, odwdzięcz mu się pytaniem. Uprzejmie jest pokazać innym,
że interesujesz się nimi tak samo, jak oni tobą.
- Kiedy kaszlesz lub kichasz,
odwróć głowę od innych i zakryj usta całą dłonią. Później powiedz
„przepraszam”.
- Nie cmokaj, nie
przewracaj oczyma, nie okazuj też braku szacunku gestami.
- Zawsze mówcie
dziękuję, gdy ktoś coś wam daje.
Okazujcie wdzięczność temu, kto dla was coś robi, coś wam daje, czegoś
wam użycza.
- Jeśli otrzymasz od
kogoś prezent, który Ci się nie podoba, nie wyrażaj tego głośno, bo możesz
sprawić tym komuś przykrość.
- Zaskakuj innych
miłymi, spontanicznymi gestami. Postaraj się przynajmniej raz w miesiącu zrobić
komuś coś niespodziewanego i wspaniałomyślnego.
- Oceniając innych,
oceniaj ich sprawiedliwie
- Uważaj, gdy wspólnie
czytamy.
- Odpowiadaj na pytania
pełnymi zdaniami. Mówienie pełnymi zdaniami oznacza szacunek do rozmówcy.
- Nie proś o nagrodę i
nie rób niczego dla nagrody.
- Musisz codziennie wykonywać swoją
pracę domową
- Przejścia między obiektami i przechodzenie do różnych klas będą szybkie i uporządkowane
- Bądź jak najlepiej
zorganizowany.
- Nie jęcz i nie
narzekaj, gdy zadaję pracę domową.
- Jeśli masz z kimś zastępstwo,
szanuj go tak samo, jak nauczyciela uczącego cię tego przedmiotu na co dzień.
- Przestrzegajcie
klasowych zasad. Bądźcie zorganizowani, wydajni, skupieni na zadaniu.
- Jeśli chcesz się
napić wody z butelki, nie pytaj mnie o zgodę. Możesz nawet zjeść, pod
warunkiem, że inni nie usłyszą, jak ci smakuje.
- Poznaj i zapamiętaj
jak najszybciej imiona i nazwiska swoich nauczycieli. Pozdrawiaj ich na
korytarzu, mówiąc dzień dobry Pani Nowak.
-
Gdy zadaję pracę domową, nie jęcz i nie narzekaj. Skutkiem takiego zachowania
będzie kolejne zadanie. Jeśli danie
drugiego zadania nie będzie możliwe, zadana zostanie inna praca.
- Zadbaj o gości
odwiedzających szkołę, by poczuli się jak u siebie. Przywitaj ich, uściśnij
dłoń i oprowadź po szkole.
- Nie próbujcie kogoś
wykluczać. Jesteśmy rodziną i musimy traktować siebie wzajemnie z szacunkiem i
uprzejmością.
- Jeśli nauczyciel
dyscyplinuje twojego kolegę, nie patrz na niego. Sam nie chciałbyś, by w takiej
chwili wszyscy na Ciebie patrzyli.
- Jeśli masz pytania
związane z pracą domową, możesz do mnie zadzwonić w określonych przeze mnie
godzinach , zostawić wiadomość, wysłać maila.
- Zachowaj podstawy
etykiety przy jedzeniu.
- Sprzątaj po sobie,
nie zostawiaj papierków porozrzucanych po klasie, wytrzyj stół, nie zaśmiecaj
przestrzeni, w której pracujesz.
- Kiedy przebywamy w pokoju hotelowym, to wskazane jest zostawić napiwek na poduszce do hotelu dla pracowników, którzy są odpowiedzialni za sprzątanie pokoju po naszym pobycie.
- Kiedy jedziemy autobusem, siadamy twarzą do kierowcy, nie odwracamy się do kolegów, by porozmawiać, zachowujemy bezpieczeństwo, nie wyrzucamy niczego przez okno i nie chodzimy po autokarze. Kiedy wrócimy na miejsce, dziękujemy nauczycielom i kierowcy za opiekę.
- Na wycieczkach
spotykamy różnych ludzi. Postarajmy się zapamiętać ich imiona i witać ich
uściśnięciem dłoni.
- Kiedy na wycieczkach
korzystamy z tak zwanego szwedzkiego stołu, nakładamy na talerz tylko tyle, ile
możemy zjeść. Nie bądź łakomy. Pamiętaj, że inni też chcą się najeść.
- Czy jesteś w szkole,
czy na wycieczce, jeśli ktoś coś upuści, podnieś to i oddaj. To gest świadczący
o Twoim dobrym wychowaniu.
- Jeśli otwierasz
drzwi, nie wchodź pierwszy. Przepuść innych, okazując grzeczność.
- Jeśli ktoś wpadnie na
ciebie, powiedz przepraszam, nawet jeśli to nie była twoja wina
- W budynkach użytku
publicznego zachowuj ciszę.
- Podtrzymujmy obraz
naszej klasy na zewnątrz.
- Jeśli jesteś na
wycieczce, pochwal rzeczy, które ci się podobają. Rób to samo, gdy jesteś u
kogoś w domu. To miłe.
- Przy odbieraniu
telefonów poza domem zachowaj zasady savoir vivre'u.
- Jeśli jedziesz
ruchomymi schodami, stań po prawej stronie, by ludzie, którzy się spieszą,
mogli podążać lewą stroną.
- Jeśli wracamy z
wycieczki, żegnamy się z wychowawcą. Doceń w ten sposób, że ją dla Ciebie
zorganizował i poświęcił swój czas i Cię na nią zabrał.
- Problemy rozwiązujemy
z udziałem zainteresowanych osób, w obecności całej klasy (z życzliwością i
cierpliwie).
- Jeśli jakiekolwiek
dziecko w szkole Cię niepokoi, daj mi znać. Jestem Twoim nauczycielem i
znajduję się tu po to, aby Cię chronić i opiekować się Tobą. Nie pozwolę nikomu
w tej szkole zastraszać Cię lub sprawiać, abyś czuł się niekomfortowo. W zamian
proszę Cię, żebyś nie brał spraw w swoje ręce; pozwól mi zająć się tym uczniem.
- Walcz o to, w co
wierzysz. Nie przyjmuj do wiadomości odpowiedzi „nie”, jeśli serce i umysł
prowadzą Cię w kierunku, co do którego masz pewność.
- Bądź pozytywnie
nastawiony i ciesz się życiem. Niektóre rzeczy nie są warte tego, żeby się nimi
przejmować. Patrz na wszystko z dystansem i skup się na tym, co dobre w Twoim
życiu.
- Żyj tak, abyś nigdy
nie musiał żałować. Jeśli jest coś, co chciałbyś zrobić, zrób to! Nigdy nie
pozwól, aby strach, wątpliwości lub inne przeszkody stanęły na Twojej drodze.
Jeśli jest coś, czego pragniesz, walcz o to całym sercem. Jeśli jest coś, co
chciałbyś zrobić, podejmij wyzwanie i nie zatrzymuj się, dopóki nie osiągniesz
celu. Jeśli chcesz, żeby coś się wydarzyło, zrób wszystko, co jest konieczne,
aby spełnić to marzenie.
- Zaakceptuj to, że
będziesz popełniać błędy. Wyciągnij z nich naukę i idź dalej.
- Bez względu na
okoliczności, bądź zawsze szczery. Nawet jeśli zrobiłeś coś złego, przyznaj
się, ponieważ to uszanuję i często zaniecham kroków dyscyplinarnych właśnie ze
względu na Twoją szczerość,
- Carpe diem. Żyjesz
tylko raz, więc nie zmarnuj żadnej chwili. Życie składa się z wyjątkowych
momentów, z których wiele się zdarza, gdy ludzie podejmują ryzyko i chwytają
to, co przynosi dzień.
- Bądź najlepszą osobą,
jaką tylko możesz być.
Jeśli chcesz poznać historię tego genialnego belfra, polecam film, który przedstawia jego historię.



Komentarze
Prześlij komentarz