NAJSZCZĘŚLIWSZE DZIECI NA ŚWIECIE MIESZKAJĄ W HOLANDII – NOTATKI Z LEKTURY

NAJSZCZĘŚLIWSZE DZIECI NA ŚWIECIE MIESZKAJĄ W HOLANDII – NOTATKI Z LEKTURY

1.       Holenderskie społeczeństwo skoncentrowane jest na dziecku.

2.       Miejsca w szkołach nie są przyznawane na podstawie stopni ani rozmów kwalifikacyjnych.

3.       W Holandii jest wyłącznie szkolnictwo publiczne.

4.       Dzieci zaczynają się uczyć w wieku sześciu lat. Do tego czasu kładzie się nacisk na zorganizowaną zabawę.

5.       Holenderskie szkoły nie poddają presji sukcesu ani rodziców, ani uczniów.

6.       Holenderskie dzieci spędzają większość swojego czasu na powietrzu. Rodzice zachęcają dzieci do samodzielnej zabawy i dają coraz więcej swobody. Widok dzieci bawiących się bez opieki rodziców nie jest niczym nienormalnym. Holendrzy nie mają prasy bulwarowej, nie wyolbrzymiają więc zagrożeń, choć one istnieją – jak wszędzie.

7.       Zabawa na powietrzu ma być dla dzieci lekcją niezależności i hartu ducha. Dzieci przebywają na powietrzu bez względu na pogodę, bo według Holendrów „nie ma złej pogody, są tylko złe ubrania.”

8.       Dzieci mają tu prawo głosu i są zachęcane do włączania się do rozmów dorosłych.

9.       25% holenderskich dzieci rodzi się w domu, bo kojarzy się z tym, co przytulne, łagodne i kojące (gezellig).

10.   Niemowlęta funkcjonują według określonego planu dnia (karmienie i spanie o określonych porach).

11.   W Holandii przedszkolaków nie uczy się czytania i pisania. W przedszkolu dzieci się bawią i robią to, co sprawia im przyjemność. W tym okresie za szczególnie ważne uznaje się budowanie relacji z rówieśnikami. Dzięki temu ich mózgi mają więcej czasu, aby naturalnie się rozwijać.

12.   Przedszkolne grupy liczą do 16 przedszkolaków, którymi opiekują się dwie przedszkolanki.

13.   Typowy dzień w przedszkolu ma swój schemat:

a)      przyprowadzenie dziecka (rodziców zachęca się do tego, by przez chwilę zostali jeszcze ze swoim dzieckiem, poczytali mu lub pograli w coś)

b)      czas w kółku (przywitanie z nauczycielami i wprowadzenie do zajęć manualnych i plastycznych)

c)       samodzielna zabawa

d)      właściwe zajęcia

e)      czas w kółku (słuchanie muzyki)

f)       czas wolny do przyjścia rodziców.

14.   Holenderskie dzieci uczą się czytać wtedy, kiedy są gotowe, a nie wtedy, gdy się je do tego przymusza. Nikt nie widzi problemu w tym, że siedmiolatek nie umie jeszcze czytać. Dzieci rozwijają się w swoim tempie.

15.   Rodzice holenderskich dzieci nie rywalizują między sobą. Nikt nie chwali się talentami swojego dziecka: „świetnie, że wasze dzieci umieją wyrecytować alfabet, policzyć do stu i nazwać wszystkie kolory, ale to oznacza tylko tyle, że potrafią wykonać sztuczkę jak małpki w cyrku.”

16.   Rozwój umiejętności społecznych jest ważniejszy niż szkolne osiągnięcia.

17.   Dzieci zachęca się do wspólnych zabaw, dzielenia się, wspólnego czytania, śpiewania, by w naturalny sposób socjalizowały się z otoczeniem.

18.   Utalentowanym dzieciom dostarcza się dodatkowych materiałów, aby mogły pogłębiać swoje pasje.

19.   Dzieci zachęca się do mówienia i wyrażania własnego zdania.

20.   Edukacja jest drogą do dobrego samopoczucia dziecka i jego rozwoju jako jednostki.

21.   By dostać się na studia, wystarczy świadectwo ukończenia szkoły średniej. Maturzyści nie muszą ze sobą konkurować.

22.   W Holandii funkcjonują trzy typy szkół:

a)      koncepcyjne (Montessori, daltońskie, jenajskie)

b)      tradycyjne (wyznaniowe chrześcijańskie lub muzułmańskie)

c)       bezwyznaniowe (świeckie szkoły publiczne)

23.   W szkołach nie ma tradycyjnych ocen (skala w postaci kropek). Ocenie podlegają następujące kategorie:

- zachowanie ogólne

- dbałość o otoczenie

-relacje z nauczycielem

- relacje z innymi dziećmi

- podejście do pracy

       

     

24.   Zadawanie prac domowych małym dzieciom uważa się za stratę czasu i uznaje się, że prace domowe nie mają większego wpływu na poprawę zdolności uczenia się czy zachowania.

25.   Podstawowym celem szkoły jest to, by dzieci czuły się szczęśliwe dzięki jasnym regułom.

26.   W szkole dzieci uczą się samodzielności. Rodzice nie mogą pomagać dzieciom w zdejmowaniu odzieży czy butów. Rodzice nie noszą dzieciom plecaków.

27.   Nauczyciele są mili i wymagający w dobry sposób.

28.   Uczniowie nie czują presji ze strony nauczycieli.

29.   Dzieci uczą się od nauczycieli wzajemnego szacunku.

30.   Szkoła wkłada więcej wysiłku w motywowanie uczniów niż w ich osiągnięcia.

31.   Umiejętności społeczne są ważniejsze niż poziom IQ.

32.   Nabór do szkoły średniej odbywa się na podstawie testów kwalifikacyjnych, które odbywają się dwa razy do roku oraz oceny dokonywanej przez nauczycieli. Ocenę nauczycieli uważa się za ważniejszą. Na tej podstawie odbywa się rozmowa z rodzicami. Szkoła omawia z nimi rekomendowaną ścieżkę edukacji. Istnieją trzy ścieżki dalszej edukacji:

a)      VWO – kształci w kierunku studiów i kończy się zdobyciem dyplomu. Tę drogę wybierają najczęściej dzieci z najlepszymi wynikami testów.

b)      HAVO – przygotowuje dzieci do niektórych form dalszej edukacji, np. kolegiów uczących biznesu, pielęgniarstwa lub nauczycielstwa, ale także kursów przygotowujących do nauki na uniwersytecie.

c)       VMBO – przygotowują do wykonywania zawodu w obszarach: ekonomii, technologii, ochrony zdrowia lub rolnictwa. Tę ścieżkę wybiera 60% młodzieży i w żaden sposób nie są oni stygmatyzowani.

33.   Holenderskie szkoły podstawowe są całkowicie pozbawione rywalizacji. Nie ma wręczania nagród najlepszej trójce – jak to się dzieje u nas.

34.   Głównym celem holenderskiej edukacji jest „dostarczenie maksymalnej liczbie uczniów i studentów wiedzy oraz umiejętności koniecznych do podjęcia dalszej nauki i pracy. A do tego wystarczy ocena zaliczająca. Jeśli chcesz wypaść lepiej, to twoja sprawa.”

35.   Jeśli nie wierzycie, że taki model działa, to spójrzcie, jakie sukcesy odnoszą Holendrzy w dziedzinach wymagających kreatywności i przedsiębiorczości (wybitni artyści, projektanci, architekci, 21 laureatów Nagrody Nobla; liczne wynalazki, takie jak płyta DVD, CD, Bluetooth i wi fi).

36.   Skupianie się na genialności jednostek obniża, zdaniem holenderskich speców od edukacji, ogólny poziom innowacyjności.

37.   System edukacji ma na celu utrzymanie się uczniów na drodze po wiedzę, zamiast eliminacji w rywalizacji.

38.   Testy uważa się za zło konieczne i nie przywiązuje się do nich wagi. Wyników nie pokazuje się dzieciom ani ich rodzicom.

39.   Metody nauczania oparte są na praktyce, zaangażowaniu i dziecięcej wyobraźni.

40.   Dobre samopoczucie emocjonalne jest dla holenderskich rodziców ważniejsze od zewnętrznych przejawów sukcesu.

41.   Holenderscy pedagodzy twierdzą, że dziecko uczy się przez naśladownictwo, a nie groźbę bycia ukaranym. „Kary uczą dziecko zachowań, dzięki którym w przyszłości będzie mogło ich uniknąć, ale nie uczą go rozumieć, co zrobiło źle.”

42.   Holendrzy uwielbiają biwaki i kempingi, na których spędzają czas ze swoimi dziećmi.

43.   Elementem obowiązkowym są tak zwane „leniwe niedziele”, które polegają na cieszeniu się bliskością rodziny, wspólnych posiłkach i zabawach. Najbardziej znanym daniem na śniadanie jest hagelslag, czyli kanapka z czekoladową posypką (nic dziwnego, że są tacy szczęśliwi).

44.   Dieta Holendrów jest bardzo zbilansowana: jedzą dużo sera, przetworów mlecznych i mięsa.

45.   Przy stole prowadzi się rozmowy. Są one ważniejsze od serwowanych potraw. Wspólne śniadania są obowiązkowe. To ważny czynnik mający wpływ na rozwój dzieci.

46.   Holenderska kultura nie pochwala obnoszenia się z pieniędzmi.

47.   Dziecięce urodziny polegają na wspólnym zjedzeniu tortu. Prezenty wykonuje się samodzielnie. Uroczystość ma skromny charakter.

48.   Przywódców redukuje się do „ojców gospodarstwa narodowego”.